HOME

Elisabeth Arbouw

Eindhoven, 1947

Alles wat haar handen maken heeft betrekking op dat wat haar bezighoudt in het dagelijks leven.

Met haar grootmoederschap ontstaan er beelden van zwangere vrouwen en kinderen. Geraakt door de slachtoffers van oorlog en geweld maakt zij een serie beelden over vluchtelingen.

Al jaren maakt ze bronzen huizen. Huizen staan voor het op zoek zijn naar een veilige plek, bescherming, buitensluiten, opgesloten zijn in jezelf, openstaan, samensmelten enz.

Geïnspireerd door de landen die zij bezoekt, o.a. Tanzania en Egypte, veranderen de huizen van vorm. Nadat ze in 2006 in Marokko is geweest, intrigeert haar het fenomeen burka. Hoe is het voor vrouwen om een burka te dragen? Geeft dit een gevoel van benauwdheid, onderdrukt zijn, niet gezien worden? Of geeft het ook een gevoel van bescherming? Al deze vragen dagen uit tot het maken van nieuwe beelden.